En zo haal ik buiten naar binnen, zodat ik binnen misschien eens wat meer naar buiten kan laten gaan…

Mooi zijn ze he?

chocotelegram, the most delicious telegram

Een beetje verbaasd en met een kleine kriebel in mijn buik opende ik het pakketje…

Lieverd, je staat dik in de chocolade!!!

Het is wazig in mijn hoofd.

En dat komt niet alleen door dat glaasje wijn van gister…

Een bizarre staat van confusion maakt zich van mij meester en het enige wat ik kan doen is heel geduldig wachten. 

Laat ik nou ongeduldig van aard zijn…

Met een prachtige tekening van Renske

        Mr. Hayda

GROOT HELDERZIENDE MEDIUM

Mr. Hayda heeft de volgende boodschap voor ons in petto:

Geen leven zonder problemen, geen probleem zonder oplossing. Niets is te laat in het leven. Weet u dat ik van huis uit helderziende ben. Ik ben wat ik ben, ik ben geboren als medium vanuit mijn familie. Ik ben hier voor jullie. Geen leven zonder problemen, liefde, sterkte, erge ziekten, sexuele bescherming, terugkeer van uw partner, werk, stoppen met roken, alcohol, geluk in alles. Ook in de toekomst. Absolute geheimhouding. Bel voor een afspraak. Protectie en kans gratis. Kom langs om alles te weten. Slechte kansen verdwijnen, goede kansen lachen je toe. Ik wacht op een telefoontje. 100% resultaat gegarandeerd. resulaat binnen 4 dagen…

Ik denk dat ik wel kan inpakken, of zou die man juist wel een psycholoog kunnen gebruiken?

De duitsers hebben er een prachtig spreekwoord voor: “was sich liebt, das neckt sich”. En daarmee bedoelen ze niet dat als je iemand lief vindt, je diegene de nek omdraait, maar vooral dat je iemand dan een beetje plaagt…

Dus als ik weer eens loop te piepen over de hoeveelheid golfclubs, surfplanken, gadgets en andere items in ons huis, als ik je plaag omdat je mijn botje bent, of klaag als je vals zingt, dan bedoel ik natuurlijk dat ik heel veel van je hou!!!

Helaas was die geruststelling maar tijdelijk. Eenmaal op de middelbare school ontdekte ik een heel arsenaal aan keuzemogelijkheden naast het beroep juf. Met de toename van keuzemogelijkheden werden de omschrijven steeds vager. Iets met talen, iets met kinderen, iets met biologie. Inmiddels was mijn mening over leerkrachten ook drastisch bijgesteld. Dat de juf alles wist, hoe had ik dat ooit kunnen denken? Wat een teleurstelling…

Uiteindelijk werd het de studie psychologie. Niet direct om mensen te kunnen helpen, maar vooral om te begrijpen hoe de ‘over het algemeen ingewikkelde’ mens in elkaar zit. Als ik dat eenmaal zou weten zou ik wel meer begrijpen van de mensheid en wie weet wat ik dan zou doen…

Het bleek een desillusie, naief ook. Met de bul in mijn hand en een schat aan ervaring rijker (dat dan weer wel) was ik er inmiddels wel van overtuigd dat ik echt nog maar heel weinig van mensen afwist, laat staan dat ik iets voor iemand anders zou kunnen betekenen.

Toch belandde ik uiteindelijk in het beroepsveld van psychologen binnen de GGZ en voor hen binnen deze beroepsgroep met het knagende gevoel te weinig te weten om echt iets voor een ander te kunnen betekenen bestaat er een opleiding die je de titel gezondheidszorgpsycholoog verschaft. Dat leek ideaal, eindelijk zou ik dan leren hoe ik anderen zou kunnen helpen met diverse psychische valkuilen op het levenspad. Inmiddels ben ik bijna aan het einde van dit traject en als ik iets minder naief was geweest had ik me de teleurstelling natuurlijk kunnen besparen die ik voelde toen ik me realiseerde dat ik aan het einde van de opleiding met de titel gz-psycholoog op zak nog heel veel zal moeten leren en heel veel ervaring zal moeten opdoen. Om maar te zwijgen over nog meer specialistische opleidingstrajecten. Ik vermoed dat het belangrijkste wat ik in de afgelopen 20 jaar heb geleerd is dat er meer is wat ik niet weet dan dat wat ik wel weet.  Zeker binnen mijn eigen vakgebied. Hoe kom ik hier nou ooit uit? Zou ik het ooit kunnen? Iemand ècht helpen?

Iemand enig idee of er een opleiding tot alwetende bestaat?

Waarom duurt het weekend maar twee dagen?